บูโพรเฟซิน 500g กระปุก ลัง×20

บูโพรเฟซิน — สารควบคุมการเจริญเติบโตของแมลงดูดกินน้ำเลี้ยง

กันดื้อยา: บูโพรเฟซิน — IRAC กลุ่ม 16 · ควรหมุนเวียนสลับกับสารต่างกลุ่มเป็นรอบ ไม่ใช้กลุ่มเดิมซ้ำติดต่อกัน เพื่อชะลอการดื้อยา · สลับไปใช้ยาต่างกลุ่มเมื่อพ่นซ้ำ

บูโพรเฟซิน (Buprofezin) เป็นสารกำจัดแมลงกลุ่ม Thiadiazine ออกฤทธิ์เป็นสารยับยั้งการสังเคราะห์ไคติน ทำให้ตัวอ่อนแมลงลอกคราบไม่ได้และตาย นอกจากนี้ยังลดความสมบูรณ์พันธุ์ของตัวเต็มวัย ทำให้ไข่ฟักออกน้อยลงและควบคุมประชากรแมลงได้นาน 2–3 สัปดาห์ต่อการพ่น 1 ครั้ง

แมลงที่กำจัดได้
เพลี้ยจักจั่นฝ้าย | เพลี้ยจักจั่น — ในข้าวและไม้ผล | แมลงหวี่ขาว (Whitefly) — ในผักและไม้ผล

พืชที่ใช้ได้
ฝ้าย | กระเจี๊ยบเขียว | ถั่วเขียว | ถั่วเหลือง | ทานตะวัน | หน่อไม้ฝรั่ง | ข้าว | มะม่วง | ลำใย | ทุเรียน | ส้ม | มะนาว | มะเขือเทศ | พริก | แตงกวา | กะหล่ำปลี | ผักทั่วไป

พืชที่ไม่แนะนำ
ไม่มีข้อจำกัดพิเศษ แต่ ไม่เหมาะกับการระบาดหนักเฉียบพลัน เพราะออกฤทธิ์ช้า (3–5 วัน) — ควรผสมกับสารออกฤทธิ์เร็วเมื่อเพลี้ยระบาดหนัก

อัตราผสมและการใช้

พ่นให้ทั่วเมื่อพบการระบาดของเพลี้ยจักจั่นฝ้ายในฝ้าย

อ่านอัตราให้ถูกหน่วย: ตัวเลขในตารางคือปริมาณสารต่อน้ำ 1 ถัง (20 ลิตร) ไม่ใช่ต่อไร่ — พ่น 1 ไร่ ใช้น้ำหลายถัง

1 หน่วยบรรจุ (500 กรัม) ใช้ได้ประมาณเท่าไหร่
ฝ้าย ที่ 20 กรัม ต่อน้ำ 20 ลิตร (1 ถัง) และใช้น้ำ 40-80 ลิตร/ไร่: 25 ถัง หรือ 6.2-12 ไร่
คำนวณจากอัตราในตารางด้านบนโดยตรง — ยังไม่เผื่อการพ่นซ้ำ และสารที่เหลือค้างในถัง ควรซื้อเผื่อไว้

ละลายสารในน้ำเล็กน้อยก่อนเติมน้ำให้ครบ พ่นให้ถูกโคนต้นและใต้ใบซึ่งเป็นที่อาศัยของเพลี้ย

ใช้ให้ได้ผล

• ยาสัมผัส — ออกฤทธิ์เมื่อโดนตัวแมลง ต้องพ่นให้ทั่วโดนตัว/ทั่วทรงพุ่ม · ออกฤทธิ์ไว แต่ฝนชะได้ ถ้าฝนตกหลังพ่นควรพ่นซ้ำ
• เหมาะที่สุด: พ่นเมื่อพบตัวอ่อน (nymph) เริ่มระบาดหรืออยู่ระหว่างการฟักไข่
• ไม่แนะนำ: พ่นเมื่อเพลี้ยระบาดหนักมากและมีตัวเต็มวัยส่วนใหญ่ เพราะสารไม่ฆ่าตัวเต็มวัยโดยตรง

ข้อควรระวัง

• ออกฤทธิ์ช้า 3–5 วัน ต้องอดทนรอ อย่าพ่นซ้ำเร็วเกินไป
• หลีกเลี่ยงการใช้ซ้ำสูตรเดิมติดต่อกันหลายฤดู เพื่อป้องกันแมลงดื้อสาร
• เป็นพิษต่อสัตว์น้ำและแมลงที่เป็นประโยชน์ — อย่าให้สารไหลลงแหล่งน้ำ
• สวมถุงมือและหน้ากากขณะผสมและพ่น
• เก็บในที่เย็น แห้ง ห่างแสงแดด