บูโพรเฟซิน 1Kg กระปุก [บูโพรเฟซิน] ลัง×12

บูโพรเฟซิน — สารควบคุมการเจริญเติบโตของแมลงดูดกินน้ำเลี้ยง

บูโพรเฟซิน (Buprofezin) เป็นสารกำจัดแมลงกลุ่ม Thiadiazine ออกฤทธิ์เป็นสารยับยั้งการสังเคราะห์ไคติน (Chitin Synthesis Inhibitor) ทำให้ตัวอ่อนแมลงลอกคราบไม่ได้และตาย นอกจากนี้ยังลดความสมบูรณ์พันธุ์ของตัวเต็มวัย ทำให้ไข่ฟักออกน้อยลงและควบคุมประชากรแมลงได้นาน 2–3 สัปดาห์ต่อการพ่น 1 ครั้ง

แมลงที่กำจัดได้

• เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล / เพลี้ยกระโดดหลังขาว — ศัตรูหลักของข้าว
• เพลี้ยจักจั่น — ในข้าวและไม้ผล
• แมลงหวี่ขาว (Whitefly) — ในผักและไม้ผล
• เพลี้ยแป้ง / เพลี้ยหอย — ในไม้ผล มะม่วง ลำใย ทุเรียน

พืชที่ใช้ได้
ข้าว | มะม่วง | ลำใย | ทุเรียน | ส้ม | มะนาว | มะเขือเทศ | พริก | แตงกวา | กะหล่ำปลี | ผักทั่วไป

พืชที่ไม่แนะนำ
ไม่มีข้อจำกัดพิเศษ แต่ ไม่เหมาะกับการระบาดหนักเฉียบพลัน เพราะออกฤทธิ์ช้า (3–5 วัน) — ควรผสมกับสารออกฤทธิ์เร็วเมื่อเพลี้ยระบาดหนัก

ช่วงที่ใช้ได้ผลดีที่สุด

• เหมาะที่สุด: พ่นเมื่อพบตัวอ่อน (nymph) เริ่มระบาดหรืออยู่ระหว่างการฟักไข่
• พอใช้ได้: พ่นป้องกันก่อนฤดูระบาด เพลี้ยกระโดดมักระบาดหนัก ช่วงข้าวแตกกอ–ตั้งท้อง
• ไม่แนะนำ: พ่นเมื่อเพลี้ยระบาดหนักมากและมีตัวเต็มวัยส่วนใหญ่ เพราะสารไม่ฆ่าตัวเต็มวัยโดยตรง

อัตราผสมและการใช้ (สูตร 25% WP)

ละลายสารในน้ำเล็กน้อยก่อนเติมน้ำให้ครบ พ่นให้ถูกโคนต้นและใต้ใบซึ่งเป็นที่อาศัยของเพลี้ย

1 กระปุก (1 kg) ใช้ได้กี่ไร่
อัตรา 50 กรัม/ไร่ (2 ถัง): ~20 ไร่  |  อัตรา 120 กรัม/ไร่ (3 ถัง×40g): ~8 ไร่

ข้อควรระวัง

• ออกฤทธิ์ช้า 3–5 วัน ต้องอดทนรอ อย่าพ่นซ้ำเร็วเกินไป
• หลีกเลี่ยงการใช้ซ้ำสูตรเดิมติดต่อกันหลายฤดู เพื่อป้องกันแมลงดื้อสาร
• เป็นพิษต่อสัตว์น้ำและแมลงที่เป็นประโยชน์ — อย่าให้สารไหลลงแหล่งน้ำ
• สวมถุงมือและหน้ากากขณะผสมและพ่น
• เก็บในที่เย็น แห้ง ห่างแสงแดด

ระยะปลอดภัยก่อนเก็บเกี่ยว (PHI)

• มะเขือ — งดพ่นก่อนเก็บเกี่ยว 5 วัน

ข้อมูลการจัดการความต้านทาน (กันดื้อยา)

• สารออกฤทธิ์: บูโพรเฟซิน — IRAC กลุ่ม 16
• ควรหมุนเวียนสลับกับสารต่างกลุ่มเป็นรอบ ไม่ใช้กลุ่มเดิมซ้ำติดต่อกัน เพื่อชะลอการดื้อยา

ลักษณะยา · วิธีพ่น

ยาสัมผัส — ออกฤทธิ์เมื่อโดนตัวแมลง ต้องพ่นให้ทั่วโดนตัว/ทั่วทรงพุ่ม · ออกฤทธิ์ไว แต่ฝนชะได้ ถ้าฝนตกหลังพ่นควรพ่นซ้ำ