กำมะถันหวีทอง 1Kg ถุง [ซัลเฟอร์] ลัง×12

ซัลเฟอร์ (กำมะถัน) — ป้องกันและกำจัดไรศัตรูพืชและโรคเชื้อรา พร้อมเป็นธาตุอาหารรองสำคัญของพืช

กำมะถันหวีทอง เป็นสารซัลเฟอร์ในรูปเม็ดละเอียด (80% WG) ที่ออกฤทธิ์แบบสัมผัสและไอระเหย โดยไอระเหยจะช่วยยับยั้งการงอกของสปอร์เชื้อรา ทำให้ควบคุมและป้องกันโรคได้อย่างมีประสิทธิภาพ และยังสามารถปล่อยก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ (H2S) ซึ่งเป็นพิษต่อไรศัตรูพืช นอกจากนี้ ซัลเฟอร์ยังเป็นธาตุอาหารรองที่จำเป็นสำหรับพืช ช่วยในการสร้างโปรตีนและการสังเคราะห์คลอโรฟิลล์ เพื่อการเจริญเติบโตที่สมบูรณ์

พืชที่ใช้ได้

ฉลากขวดนี้ระบุไว้ (มีอัตราในตารางด้านล่าง): พืชตระกูลหอม เช่น หอมแดง และพืชตระกูลแตง เช่น แตงกวา

คำแนะนำกรมวิชาการเกษตร สำหรับสารชนิดเดียวกัน — ไม่ได้พิมพ์อยู่บนฉลากขวดนี้ (มีอัตราในตารางด้านล่าง): กุยช่าย / กาแฟ / กกจันทบูรณ์ | ถั่วลันเตา, ถั่วฝักยาว | เงาะ

พืชอื่นที่พบการใช้สารชนิดนี้ — ยังไม่ได้ยืนยันกับฉลากขวดนี้ กรุณาสอบถามทางร้านก่อนใช้: ส้ม | ลิ้นจี่ | พริก | กระเทียม | ถั่วลันเตา | กุยช่าย | ไม้ดอก | พืชไร่ | ไม้ผลทั่วไป (เช่น องุ่น มะม่วง ทุเรียน) | พืชผักตระกูลแตง

พืชที่ห้ามใช้
ไม่มีพืชที่ห้ามใช้โดยเด็ดขาด | แต่ควรหลีกเลี่ยงการใช้กับพืชที่กำลังอ่อนแอ หรือพืชที่มีความอ่อนไหวเป็นพิเศษต่อความเป็นกรด หรืออุณหภูมิสูง

ช่วงเวลาที่เหมาะ

• ดีที่สุด: ใช้เพื่อป้องกันหรือเมื่อเริ่มพบการระบาดของโรคและแมลง — พืชที่ฉลากถุงนี้ระบุอยู่ในตารางอัตราด้านบน พืชอื่นสอบถามทางร้านก่อนใช้ · วิธีที่ใช้กันทั่วไปกับกำมะถัน: พ่นล้างต้นหลังตัดแต่งกิ่งเพื่อลดสปอร์เชื้อรา และพ่นก่อนเก็บเกี่ยว 2-3 สัปดาห์เพื่อให้ผิวผลสวยและเก็บได้นานขึ้น
• ยังพอได้: ในช่วงที่มีความชื้นสูง หรือมีปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดโรคและไรศัตรูพืช
• ห้าม: ห้ามพ่นขณะอากาศร้อนจัด เพราะอาจทำให้ใบไหม้ได้ และห้ามใช้ในโรงเรือนที่อับอากาศ

โรคและไรที่กำจัดได้

รายการนี้เป็นฤทธิ์ของตัวสาร ไม่ใช่รายชื่อพืชที่ฉลากขวดนี้จดทะเบียนไว้ — ฉลากขวดนี้ระบุพืช: พืชตระกูลหอม เช่น หอมแดง และพืชตระกูลแตง เช่น แตงกวา · กุยช่าย / กาแฟ / กกจันทบูรณ์ · ถั่วลันเตา, ถั่วฝักยาว · เงาะ พืชอื่นสอบถามทางร้านก่อนใช้

• ไรศัตรูพืช: ไรแดง | ไรขาว | ไรสนิม | ไรกำมะหยี่ | ไรแดงมะม่วง | ไรกระเทียม | ไรขาวพริก | ไรแมงมุม
• โรคเชื้อรา: ราแป้ง | ราสนิม | ใบจุด | สแค็ป

อัตราผสมและการใช้

พ่นเมื่อพบการระบาดของโรค พ่นซ้ำทุก 5 วัน

ที่มาของแต่ละแถว: แถวที่เขียนว่า “ฉลากข้างขวด” คืออัตราที่พิมพ์บนฉลากสินค้าชิ้นนี้ · แถว “คำแนะนำกรมวิชาการเกษตร” มาจากคู่มือของกรมฯ สำหรับสารชนิดเดียวกันและความเข้มข้นเท่ากัน ไม่ได้พิมพ์อยู่บนฉลากขวดนี้ — ถ้าฉลากขวดจริงต่างจากตาราง ให้ยึดฉลาก และแถวที่เขียน “ขึ้นกับศัตรูพืช” คู่มือให้หลายอัตราตามศัตรูพืช จึงแสดงเป็นช่วง กรุณาสอบถามทางร้านก่อนใช้

อ่านอัตราให้ถูกหน่วย: ตัวเลขในตารางคือปริมาณสารต่อน้ำ 1 ถัง (20 ลิตร) ไม่ใช่ต่อไร่ — การพ่น 1 ไร่ ใช้น้ำหลายถัง จึงใช้สารมากกว่าตัวเลขนี้ตามจำนวนถังที่พ่นจริง

พืชหรือศัตรูพืชอื่นที่ไม่มีในตาราง กรุณาดูฉลากข้างขวด หรือสอบถามทางร้านก่อนใช้

1 หน่วยบรรจุ (1 กก.) ใช้ได้ประมาณเท่าไหร่
พืชตระกูลหอม เช่น หอมแดง และพืชตระกูลแตง เช่น แตงกวา ที่ 30 กรัม ต่อน้ำ 20 ลิตร (1 ถัง): 33 ถัง
คำนวณจากอัตราในตารางด้านบนโดยตรง — ยังไม่เผื่อการพ่นซ้ำ และสารที่เหลือค้างในถัง ควรซื้อเผื่อไว้

หมายเหตุ: ควรพ่นซ้ำทุก 7 วัน หากยังพบการระบาด

ข้อควรระวัง

• ห้ามใช้ร่วมกับปูนขาวหรือสารที่มีฤทธิ์เป็นด่าง
• หลีกเลี่ยงการพ่นขณะอากาศร้อนจัด หรือช่วงแดดจัดจัด เพราะอาจทำให้เกิดอาการใบไหม้ได้
• ห้ามใช้ในโรงเรือนที่อับอากาศ ควรพ่นในที่ที่มีอากาศถ่ายเทสะดวก
• ควรสวมอุปกรณ์ป้องกัน เช่น ถุงมือ หน้ากาก แว่นตา ทุกครั้งขณะปฏิบัติงาน และเก็บในที่มิดชิด พ้นจากแสงแดด มือเด็ก สัตว์เลี้ยง และห่างจากอาหารทุกชนิด
• การใช้ในปริมาณที่มากเกินไป หรือบ่อยครั้งเกินความจำเป็น อาจทำให้ดินมีความเป็นกรดสูงขึ้น และอาจเป็นพิษต่อพืช ทำให้รากเสีย หรือใบไหม้ได้
• ซัลเฟอร์เป็นสารที่ใช้ในเกษตรอินทรีย์ได้ แต่ต้องใช้อย่างระมัดระวังและในปริมาณที่เหมาะสม เพื่อไม่ให้เกิดพิษต่อพืช

ข้อมูลการจัดการความต้านทาน (กันดื้อยา)

• สารออกฤทธิ์: ซัลเฟอร์ — FRAC กลุ่ม M02 (เสี่ยงดื้อยาต่ำ)
• ควรหมุนเวียนสลับกับสารต่างกลุ่มเป็นรอบ ไม่ใช้กลุ่มเดิมซ้ำติดต่อกัน เพื่อชะลอการดื้อยา

ลักษณะยา · วิธีพ่น

ยากันราแบบสัมผัส (ป้องกัน) — เคลือบผิวใบ ไม่ซึมเข้าต้น เน้นพ่น "ก่อน" หรือช่วงโรคเพิ่งเริ่ม พ่นให้ทั่วทั้งใบหน้า-หลัง · ฝนชะได้ พ่นซ้ำหลังฝน · เชื้อดื้อยาก

อ่านอัตราให้ถูกหน่วย
อัตราด้านบนคือปริมาณสารต่อน้ำ 1 ถัง (20 ลิตร) ซึ่งเป็นวิธีเขียนบนฉลาก การพ่นจริง 1 ไร่ ใช้น้ำประมาณ 60–80 ลิตร (3–4 ถัง) ปริมาณต่อไร่จึงต้องคูณตามจำนวนถังที่ใช้ — ยึดฉลากข้างภาชนะเป็นหลัก