แอ็กมิดาโกลด์ 1L ขวด [อิมิดาโคลพริด] ลัง×12

อิมิดาโคลพริด — นีโอนิโคตินอยด์ระบบ กำจัดแมลงปากดูดออกฤทธิ์ยาวนาน

กันดื้อยา: อิมิดาโคลพริด — IRAC กลุ่ม 4A · สลับไปใช้ยาต่างกลุ่มเมื่อพ่นซ้ำ

ออกฤทธิ์จับ nicotinic acetylcholine receptor ในระบบประสาทแมลงแบบถาวร ทำให้เกิดอัมพาตและตาย เป็นสารระบบดูดซึมเข้าพืชได้ดีทั้งทางรากและใบ ลำเลียงขึ้นไปทั้งต้น มีฤทธิ์ยาวนาน 2–4 สัปดาห์ ครอบคลุมแมลงปากดูดได้กว้าง

แมลงที่กำจัดได้

• เพลี้ยกระโดด: เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล (BPH), เพลี้ยกระโดดหลังขาว
• เพลี้ยอ่อน (Aphid): ในผัก ไม้ผล พืชไร่ทุกชนิด
• เพลี้ยแป้ง (Mealybug): ในมันสำปะหลัง ไม้ผล
• แมลงหวี่ขาว (Whitefly): ในผัก มะเขือเทศ
• ด้วงงวง/ด้วงดิน: ใช้คลุกเมล็ดหรือรดดิน

พืชที่ใช้ได้
ข้าวโพดหวาน | กระเจี๊ยบเขียว | กาแฟ | ขึ้นฉ่าย | ข้าวโพด | ถั่วเขียว | ถั่วเหลือง | ทานตะวัน | ทุเรียน | ฝ้าย | มะม่วง | มะระ | มะเขือเทศ | มังคุด | มันฝรั่ง | ยาสูบ | ลิ้นจี่/ลำไย | สับปะรด | หน่อไม้ฝรั่ง | หอมแดง หอมแบ่ง | องุ่น | เบญจมาศ | เยอร์บีร่า | โกโก้ | ข้าว | ผัก | มันสำปะหลัง | ไม้ผล | พืชไร่ทั่วไป

อัตราผสมและการใช้

พ่นให้ทั่วเมื่อพบการระบาดของเพลี้ยไฟในข้าวโพดหวาน

อ่านอัตราให้ถูกหน่วย: ตัวเลขในตารางคือปริมาณสารต่อน้ำ 1 ถัง (20 ลิตร) ไม่ใช่ต่อไร่ — พ่น 1 ไร่ ใช้น้ำหลายถัง

1 หน่วยบรรจุ (1 ลิตร) ใช้ได้ประมาณเท่าไหร่
ข้าวโพดหวาน ที่ 20 มล. ต่อน้ำ 20 ลิตร (1 ถัง): 50 ถัง
คำนวณจากอัตราในตารางด้านบนโดยตรง — ยังไม่เผื่อการพ่นซ้ำ และสารที่เหลือค้างในถัง ควรซื้อเผื่อไว้

ใช้ให้ได้ผล

• ยาดูดซึม — ซึมเข้าต้น กระจายไปทั้งต้น พ่นทั่วๆ ก็ทั่วถึง (ไม่ต้องจี้ทุกจุด) พ่นแห้งแล้วฝนชะออกยาก ฤทธิ์อยู่นาน · เก่งกับแมลงปากดูดและตัวที่หลบใต้ใบ
• เหมาะที่สุด: พ่นเมื่อพบแมลงระยะแรก หรือใช้รดดินช่วงปลูกเพื่อป้องกันยาวนาน
• ไม่แนะนำ: พ่นในช่วงดอกบาน — เป็นพิษสูงต่อผึ้ง

ข้อควรระวัง

• พิษสูงมากต่อผึ้ง — ห้ามพ่นช่วงดอกบาน หรือใกล้รังผึ้ง
• หมุนเวียนกับสาร non-neonicotinoid — BPH ดื้อ imidacloprid ได้เร็วมากในบางพื้นที่
• สวมถุงมือและแว่นตาขณะผสมและพ่น
• ห้ามปล่อยน้ำเสียลงแหล่งน้ำ — เป็นพิษต่อสัตว์น้ำ

ระยะปลอดภัยก่อนเก็บเกี่ยว (PHI)

• ดูระยะปลอดภัยก่อนเก็บเกี่ยวจากฉลากข้างขวด