แอพซิน 1Kg กล่อง [บูโพรเฟซิน+ไอโซโพรคาร์บ] ลัง×12

บูโพรเฟซิน + ไอโซโพรคาร์บ — สารผสมกำจัดเพลี้ยกระโดดข้าว ทั้งตัวอ่อนและตัวเต็มวัย

กันดื้อยา: บูโพรเฟซิน — IRAC กลุ่ม 16  ·  ไอโซโพรคาร์บ — IRAC กลุ่ม 1A · สลับไปใช้ยาต่างกลุ่มเมื่อพ่นซ้ำ

สูตรผสมระหว่างบูโพรเฟซิน (Buprofezin) และไอโซโพรคาร์บ (Isoprocarb / BPMC) ให้ประสิทธิภาพครอบคลุมทุกระยะของเพลี้ยกระโดด บูโพรเฟซินเป็นสาร IGR (กลุ่ม 16) ยับยั้งการสังเคราะห์ไคตินในตัวอ่อน ทำให้ลอกคราบไม่ได้ ออกฤทธิ์ยาวนาน ไอโซโพรคาร์บเป็น carbamate ยับยั้ง cholinesterase ออกฤทธิ์เร็วต่อตัวเต็มวัย ทั้งสองออกฤทธิ์เสริมกันทำให้ควบคุมประชากรได้ทั้งระยะสั้นและระยะยาว

แมลงที่กำจัดได้

• เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล (BPH): ทั้งตัวอ่อนและตัวเต็มวัย
• เพลี้ยกระโดดหลังขาว (WBPH): ทั้งตัวอ่อนและตัวเต็มวัย
• เพลี้ยจักจั่น: Leafhopper ในนาข้าว

พืชที่ใช้ได้
ข้าว

อัตราผสมและการใช้

พ่นให้ทั่วเมื่อพบการระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในข้าว มากกว่า 10 ตัวต่อ 10 ต้น

อ่านอัตราให้ถูกหน่วย: ตัวเลขในตารางคือปริมาณสารต่อน้ำ 1 ถัง (20 ลิตร) ไม่ใช่ต่อไร่ — พ่น 1 ไร่ ใช้น้ำหลายถัง

1 หน่วยบรรจุ (1 กก.) ใช้ได้ประมาณเท่าไหร่
ข้าว ที่ 40 กรัม ต่อน้ำ 20 ลิตร (1 ถัง) และใช้น้ำ 40-60 ลิตร/ไร่: 25 ถัง หรือ 8.3-12 ไร่
คำนวณจากอัตราในตารางด้านบนโดยตรง — ยังไม่เผื่อการพ่นซ้ำ และสารที่เหลือค้างในถัง ควรซื้อเผื่อไว้

ใช้ให้ได้ผล

• ยาสัมผัส — ออกฤทธิ์เมื่อโดนตัวแมลง ต้องพ่นให้ทั่วโดนตัว/ทั่วทรงพุ่ม · ออกฤทธิ์ไว แต่ฝนชะได้ ถ้าฝนตกหลังพ่นควรพ่นซ้ำ
• เหมาะที่สุด: พ่นเมื่อพบเพลี้ยกระโดดระยะตัวอ่อน หรือประชากรเพลี้ยเริ่มสูง (นับ >5 ตัว/ต้น)
• ไม่แนะนำ: พ่นสม่ำเสมอโดยไม่จำเป็น — ทำลายแมลงมีประโยชน์และเสี่ยง resurgence

ข้อควรระวัง

• พ่นให้ถูกบริเวณโคนต้นข้าว ซึ่งเป็นที่อยู่ของเพลี้ยกระโดด
• มีพิษสูงต่อปลาและสัตว์น้ำ — ห้ามให้น้ำไหลลงนาปลา บ่อกุ้ง
• หมุนเวียนกับสารต่าง mode เพื่อป้องกัน BPH resistance ซึ่งเกิดได้ง่าย
• สวมถุงมือและแว่นตาขณะผสมและพ่น